Na mijn ouders komt misschien nog vriendinnetje C, dan begin april eerst Daans oud-collega, dan mijn broer, de bomma en tante Rita, en dan eind april Daans vriendje M. Gelukkig hebben we zeer zelfstandige bezoekers. Je hoort wel eens van mensen hier dat het bezoek verwacht van ge-entertaind te woren, maar ons werkleven gaat gewoon door, dat gaat dus niet. Het bezoek trekt zijn plan, wij proberen een dag of 2 extra vrij te houden, of een dagdeel, 's avonds gezellig eten met veel aan tafel, een kaartje leggen, nog een fleske wijn opentrekken, vanaf dit jaar ook een houtblokske op het vuur gooien, dat komt helemaal goed! Het is altijd supergezellig met bezoek, en we moeten ook altijd een beetje afkicken erna.
Vanuit dit dorp valt er ook weer vanalles te wandelen. We hebben gisteren een wandelingetje gedaan, dat ons was uitgelegd door de secrétaire van de maire. Toen hij het uitlegde, kwam er wel wat vertwijfeld knikken van ons aan te pas (" a gosj au chang" Wat is in hemelsnaam een chang? Ik zal het wel herkennen als ik het tegenkom hopelijk!!). Later viel onze euro, een chang is natuurlijk een champ, een wei! Dieje gosj zijn we al wel aan gewend (gauche), maar sorry, chang moest even doorsijpelen. Het wandelingetje ging eerst de heuvel op, mooi zicht op het dorp, dan door de wei (over de draad geklommen. Foei! Loop je daar heel de tijd rond te kijken of de boer niet met zijn riek achter je aan komt. Geen boer gezien trouwens), dan daarna nog eens een weike door, een paadje over en we stonden in het volgende dorp. Dan langs de andere kant van de rivier weer terug. Op het gemakske gewandeld, een keer verkeerd gelopen (moeten we echt dóór die wei? ja dus), we waren een dik uur onderweg. Heerlijk om zo binnen 2 minuten middenin de natuur te staan!
Onze poezen ondernemen ook verdere voorzichtige pogingen om een plekje te veroveren in de bestaande beestenhiërarchie. Er zitten al een stuk of 3 (dat zijn de regelmatige poezen, de onregelmatige zien we niet zo dikwijls)op de koer (korte uitleg: onze koer was vroeger een stroompje, dat is overdekt en van de mairie, maar ieder gebruikt het stukje achter zijn huis. Er zitten op de meeste plekken lage omheiningen van draad of hout tussen, kwestie van een scheidslijntje aan te geven, maar voor de rest is er niet veel privé). En dan hebben de buren ook nog een mooie witte husky-achtige, dat is natuurlijk helemaal eng. Tommie gaat nog steeds gelijk blazen, Grover is wat nieuwsgieriger, opener, maar van de hond moeten ze allebei niet weten. De buurpoes is net zo'n zeurkous als Tommie, en nu zat die poes daarstraks op ónze vensterbank, weliswaar aan de buitenkant, maar dat was volgens Tommie toch echt wel not done.
We zien het wel, ze zijn amper 2 weken buiten, er kan nog vanalles gebeuren!
Plaats een reactie op dit bericht!
Reactie op 24-3-2009 09:48 van Karine
Tja dat taaltje uit de Midi, sappig hé, maar erg vervelend als je het niet direct snapt: mwans moet dan moins voorstellen en tamps is temps ;-)
Reactie op 19-3-2009 23:42 van Loe
Die gepensioneerde heeft het goed voor, amper de deur achter z'n g... dichtgeslagen en hij is al de zon tegemoet.
Reactie op 12-3-2009 22:10 van tante Rita
Het worden drukke tijden voor jullie! maar wel leuk denk ik Gek hoe poezen op elkaar reageren; het heeft iets menselijk.